Çamur'a

Bu satırları tam da senin her gün Serra'nın okuldan gelmesini beklediğin sandalyede otururken yazıyorum. Sana dair hiçbir şeyi unutmadan seni anmak, burada yaşatmak istedim.
Minik Çamurum, 15 Temmuz 2026'da aniden melek olup, kuzenlerinle oynamaya gittin. Bizi çok üzdün. Hala eve geldiğimde senin olmayışını kabullenemiyorum. Poponu ata ata yanımıza gelişini, oldukça yılışıkça bize sürünüşünü arıyor gözlerim, bedenim. Kimsede olmayan o tuhaf miyavlamanı özlüyorum. Dünyanın en tatlı, en sıcak canlı, en yılışık kedisiydin. Hem cilveli hem zariftin. Senden bahsederken geçmiş zaman eki kullanmak çok canımı yakıyor. Yavrusunu kaybeden bir anne oldum.